siedziba bogów Asów, zbudowana przez Odyna w koronie Yggdrasilu, a umocniona przez człowieka zatrudnionego przez bogów. Dotrzeć można było do niej przez strzeżony most Bifrost. Swoje siedziby mieli tam wszyscy bogowie, łącznie z Odynem, który posiadał trzy pałace i ogrody. Mieszkanie w tej siedzibie było wielkim zaszczytem, nie można było tam popełniać żadnych niegodziwości.

główna dynastia bogów nordyckich, którzy zawarli przymierze z Wanami. Zamieszkują Asgard, są bogami dobrymi, opiekują się ludźmi, walczą z olbrzymami. Najważniejsi bogowie z tej dynastii: Odyn, Thor, Tyr, Baldur, Hajmdal oraz boginie Azyny: Frigg, Nanna, Sif.

syn Odyna i Frigg, mąż Nany, bóg piękna, sprawiedliwości, światła, którego kochał cały świat. Mieszkał w Breidablik (dosł. Szeroki Blask). Ziemia i wszystko co z niej wyrasta złożyło przysięgę, że nie zrani Baldura. Hod zamordował go bronią z jemioły (ona nie wyrasta z ziemi), którą podał mu podstępny Loki. Nie udała się próba wykupienia go z krainy zmarłych, zwanej Hell. Baldur ma odrodzić się w dniu Ragnaroku.

boginie, które pełniły funkcję podobną do norn. Były opiekunkami położnic i nowo narodzonego dziecka, z czasem stały się "opiekunkami życia". Były otaczane kultem.

zbiór pieśni i poematów opowiadających o całym świecie mitycznym starożytnych German. Powstały w XIII wieku; uzupełniały je pieśni Skaldów.

pochodził z rodu Wanów, bliźniak Freyji, syn Njörda. Bóg płodności, radości, roślinności, urodzaju. Składano mu ofiary z dzika i konia.

córka Wanów, z którymi Asowie zawiązali przymierze, siostra Freya, żona Oda. Piękna bogini płodności, wegetacji, wojny. Część wojowników poległych w bitwie należy do niej. Popełniła niegodziwość - oddała się czterem karłom za naszyjnik. Loki wydał ją mężowi. Powoziła rydwanem zaprzęgniętym w cztery białe koty. Jej kult utrzymywał się w Skandynawii bardzo długo.

żona Odyna, a siostra Thora. Jest córką olbrzymki Jord. Opiekuje się małżeństwem, zamieszkuje nad morzem w siedzibie zwanej - Fensalier. Miała znać przeznaczenie, lecz nie mogła mu zapobiegać (np. śmierć Baldura). Przedstawiana spowita w chmury, często lecąca na miotle. Dniem poświęconym tej bogini był piątek - wtedy zawierano małżeństwa.

córka Lokiego.

kraina zmarłych, umiejscowiona pod drzewem świata, jesionem Yggdrasilem.

siedziba olbrzymów, odgrodzona od Midgardu przez Odyna kośćmi Ymira, z których bóg wybudował świat. Czasami bogowie zapuszczali się do tej krainy (np. znana wizyta Thora w Utgardzie).

utożsamiany jako zniszczenie, śmierć i oszustwo. Mógł zmieniać się, w co tylko chciał. Nie był Asem (płynęła w nim krew olbrzymów), choć Odyn zawarł z nim przymierze krwi i mógł przebywać w Asgardzie. Zyskał ów przywilej dzięki swej przebiegłości i chytrości, często wybawiał Asów z kłopotów (spowodował, że nie musieli płacić człowiekowi za obwarowanie Asgardu, wykupił Odyna z rąk czarnoksiężnika, udał się z Thorem w przebraniu kobiety jako jego służka). Brał udział w wyprawach Thora, podarował Odynowi jego ośmionogiego konia. Z czasem jednak jego niegodziwa natura olbrzyma zaczęła brać górę i popełniał niegodziwości - wyrwał złote włosy żonie Thora - Sif, rękami Hoda zamordował Baldra, ukochanego przez cały świat syna Odyna i nie pozwolił mu wrócić z krainy umarłych - Hellu. Został ostatecznie ukarany przez bogów i uwięziony. Jego żoną była Sygn, a dziećmi wilk Fenris, wąż Mitgardu i bogini umarłych Hell. W dniu Ragnaroku opowiedział się ostatecznie za olbrzymami. Wtedy właśnie zginął. Loki nie był czczony jak bóstwo, choć bez wątpienia był postacią mityczną.

mędrzec, bóg mądrości, doradca Odyna. Zamieszkuje pod Yggdrasilem, obok źródła, którego wody zawierają całą mądrość świata. Za napicie się wody z tego źródła Odyn oddał jedno swe oko.

kraina, w której mieszkali ludzie; zbudowana przez Odyna, który często sam, pod postacią mędrca udawał się między ludzi i obserwował, jak żyją.

to trzy boginie przędzące nici ludzkiego życia, orzekały o losach dziecka już po jego urodzeniu. Nierzadko wręcz "pomagały rodzić dziecko". Są różne źródła mówiące o ich pochodzeniu - jedno mówi, że są z Asów, inne, że pochodzą od karła Dwalina, inne, że wyszły spod korzeni Yggdrasillu. Ich raz danych wyroków, nie dało się zmienić, były one przeznaczeniem (przeznaczenie jest bardzo ważnym pojęciem w mitologii germanów). Były otaczane kultem.

Urd - przeszłość. Utożsamiana z księżycem, uważana za pozytywnie nastawioną do ludzi.

Werdandi - teraźniejszość. Utożsamiana z pełnią księżyca. Uznawana za dobrą nornę.

Skuld - przyszłość. Określała długość życia, była bezlitosna i okrutna, mimo, że była najmłodszą z norn.

najwyższy z Asów, wnuk Burriego, syn Bora i olbrzymki Bestli, brat Viliego i Ve. Bracia na początku świata toczyli walkę z olbrzymem Ymirem, z którego ciała Odyn zbudował świat taki, w jakim żyjemy. Oddzielił świat ludzi, olbrzymów i bogów. Wybudował siedzibę bogów w koronie drzewa świata, jesionu Yggdrasilu. Sam zasiadał w Walhalli i tam ucztował z poległymi wojownikami czekając ostatniej wielkiej bitwy z olbrzymami - dnia Ragnarök. Inne jego pałace to Walaskjalf i Gladsheim. Był czczony jako bóg wojny, wojowników i mądrości. Mądrość znaczyła dla germanów wiedzę, roztropność i doświadczenie życiowe. Był to mądry bóg, by zdobyć mądrość oddał jedno oko mędrcowi Mimirowi, powiesił się na gałęzi Yggdrasilu. Poznał runy, których wynalezienie przypisuje się właśnie jemu. Miał dar poznawania ludzkich myśli. Często schodził do Mitgardu, krainy ludzi, ubrany w niebieski płaszcz i szeroki kapelusz przykrywający miejsce po oku, udawał mędrca i obserwował, jak żyje się ludziom. Przeżywał liczne przygody i opresje, z których ratowała go jego mądrość. Jego żoną była Frigg, a dziećmi m.in. Thor, Tyr i Sif. Jest przedstawiany jako postawny mężczyzna z brodą, zasiadający na tronie (Hlidskjalfie) z którego widzi cały świat, lub jako wojownik na ośmionogim, najszybszym na świecie koniu - Sleipnirze. Krążą wokół niego kruki, które posyła, by patrzyły co dzieje się w świecie - Hugin i Munina. Od jego imienia w językach szwedzkim, duńskim i angielskim pochodzi nazwa trzeciego dnia tygodnia. U południowych german utożsamiany z Wodanem.

dzień ostatecznej walki Asów i Wanów z olbrzymami. Od początku świata Odyn wiedział, że dzień ten nastąpi, z czasem dowiedzieli się o tym wszyscy Asowie, nikt jednak nie wiedział, kiedy ma nastąpić ów dzień. Odyn przygotowywał na ten dzień armie wojowników, którzy polegli w bitwie i czekali ucztując w Walhalli. Miały o nim zawiadomić koguty (jeden w krainie zmarłych, jeden w Walhalli), szczekanie psa Gamra, szum jesionu Yggdrasill. Jest to dzień oczyszczenia, w którym zginą bogowie, ale zginie też zło. Wszystko odrodzi się na nowo, nawet Baldur powróci do życia. Będą to "powtórne narodziny".

złotowłosa żona Thora, bogini zbóż, płodności, miłości, urody, należąca do Asów. Loki podstępnie w akcie zazdrości ściął jej złote włosy, i musiał postarać się u karłów o nowe, pod groźbą połamania kości przez Thora. Nowe, zaczarowane włosy ze złota wykuł Dvalin.

bóstwo burzy, piorunów; sprowadza deszcz i burze, jest także bóstwem urodzaju. Patronuje rodzinie i ognisku domowemu. Pochodzi z dynastii Asów, jest synem Odyna i Jörd, mężem złotowłosej Sif. Trudheim (Dom Siły) był siedzibą Thora, oprócz tego przebywał jeszcze w Bliskirnir, gdzie było 540 sal. Jest przedstawiany jako silny mężczyzna z rudą brodą. Jego orężem jest złoty młot Mjöllnir (Mielnir). Przez ludzi był czczony i uważany za ich obrońcę, to on bronił ich przed olbrzymami. Ten gwałtowny wojownik gromił ich swym młotem o za krótkim, wykutym przez karła Sindriego. Gromowładny bóg podróżował rydwanem zaprzężonym w osły, a gdy jechał, spod kół sypały się gromy i błyskawice a niebo rozrywały grzmoty. Miał też wiele przygód, musiał przebrać się za Freyję by odzyskać swój młot, był z wizytą w Utgardzie u olbrzmów, potykał się z Trollami, zdobywał kocioł na tyle wielki by móc przygotowywać w nim trunki dla Asów. Zawsze wychodził z tych przygód zwycięsko, dzięki swej sile i odwadze, ale w myśleniu był ociężały i powolny. W językach duńskim, szwedzkim i angielskim od jego imienia pochodzi nazwa czwartego dnia tygodnia. U południowych germanów odpowiadał mu Donar.

kraina, w której mieszkały złe moce i postacie mityczne: olbrzymy, karły, elfy.

siedziba Odyna, umieszczona w Asgardzie. Bóg wojny zasiadał w niej wraz z poległymi w boju wojownikami i ucztował czekając na dzień Ragnarok. Walhalla miała kształt koła, miała 540 wejść tak szerokich, że przez każde mogło przejść 800 mężczyzn. Stropy były zrobione z kopii, hala była pokryta tarczami, na ławach leżały rozpostarte zbroje (kolczugi). Przy zachodnich drzwiach zwisał wilk, a orzeł szybował do góry. Słupem podtrzymującym ową budowlę było drzewo, którego liśćmi żywiła się koza Heidrun, która zamiast mleka dawała miód, pity przez wojowników. Otacząła ją rzeka Tund, którą przebywali ci, którzy padli w boju, później przejść musieli przez Walgrind - Bramę Martwych i przez jedne z wielu drzwi.

dziewice Odyna, które ubrane w zbroje przemierzały pole bitwy i zabierały wojowników do Walhalli. Czasami przebywały w postaci łabędzi. Jeśli któraś z nich wyszłaby za mąż, straciłaby swe umiejętności i nieśmiertelność (np. Brynhild, która została na to skazana przez Odyna za to, że wzięła do Walhalli wojownika, któremu ten obiecał zwycięstwo). Później często stawały się nawet opiekunami losów swych wybrańców. Często przybywały z powietrza; nie były obiektem kultu - nie były więc boginiami w pełnym tego słowa znaczeniu. Oto imiona niektórych z nich: Skuld, Skogul, Gunnr, Hildr, Gondul, Geirskogul. Brały one czynny udział w pieśniach heroicznych Eddy - Pieśni o Wolundzie (walkirie uciekają w nich w postaci łabędzi od mężczyzn, którzy je poślubili), w I Pieśni o Helgem Zabójcy Hundinga ( wspomagają Helgego w walce z wojem, który miał być mężem walkiri, a ta tego nie chciała) i w Pieśni Walkiri (opowiadającej o bitwie w której zginął irlandzki król Brian, mimo, że jego wojsko wygrało, bitwę przepowiadało 12 walkirii, które tkały tkaninę z ludzkich jelit). Norny, disy i walkirie zyskały z czasem miano postaci decydujących o przeznaczeniu człowieka, co miało swoją genezę w zmianie stylu życia Germanina, które stało się bardziej konsumpcyjne.

najstarsza z dwóch dynastii bogów, pokonana przez Asów, zawarła z nimi przymierze. Są to bogowie tajemniczy; nie wiadomo, jakie jest ich pochodzenie. Ich siedzibą był Wanaheim - siedziba w niebie, jeszcze ponad Yggdrasilem. Po pokoju z Asami Njord zamieszkał w Asgardzie wraz z dziećmi Freyem i Freyją. U Wanów na jakiś czas zamieszkał Mimir, mędrzec i doradca Odyna, został tam przez przypadek i nieporozumienie zabity.

pierwszy olbrzym, którego pokonał Odyn wraz ze swymi braćmi i z jego ciała zbudował świat w jakim żyjemy.

drzewo świata, oś świata; jesion, w której koronie wybudowany został Asgard, a w którego konarach znajduje się Midgard i Jotunheim - siedziba olbrzymów. Korzenie sięgają krainy zmarłych - Hell.