Ten wybitny malarz przyszedł na świat w 1528 roku we wsi Brueghel pod Bredą. Jego krótkie życie przypadło na czasy panowania w Niderlandach hiszpańskich władców. Nazywano go artystą "chłopskim", ze względu na jego twórczość oraz tematykę obrazów.

Życie Bruegela jest bardzo tajemnicze. Niewielka liczba dokumentów, źródeł daje tylko nieznaczny szkic życia artysty. Wiele z wątków jest niewyjaśnionych, niektóre są tylko wymysłem ludzi. Pewne wskazówki ujawnia książka "Schilderboek" Karela von Mandera. Dzięki temu dziełu dowiadujemy się dość sporą część informacji z życia artysty.

W 1554 roku Bruegel przystąpił do kręgu humanistów. W tym czasie artysta nie pracował jako malarz, lecz zajmował się rycinami. Dopiero po roku 1557 Bruegel rozpoczął pracę jako zawodowy twórca znakomitych dzieł. Nieznany jest jednak dalszy los Pietra. Wiadomo tylko, że od 1559 roku przestał używać w swoim nazwisku litery "h" i jego nazwisko odtąd brzmiało Bruegel. Zawarł on związek małżeński w 1563 roku z Meycken Cocke, córką Pietera Cocke van Aelsta, potem wyjechał i na stałe osiadł się w Brukseli.

Twórczość Pietra Bruegela jest bardzo specyficzna. Chyba jak nikt inny ukazywał przywary ludzkie w bardzo różnorodnych sytuacjach: czasem w trakcie codziennych czynności lub w okresie świąt, wydarzeń. Czerpał inspiracje w życia ludu, starał się ukazywać obrazowo przysłowia, ilustrował motywy z Biblii. Malował stylem prostym, nie zachłysnął się panującym wówczas stylem włoski.

Charakterystycznym obrazem stworzonym przez Bruegela jest "Wieża Babel". Ukazuje ona obraz biblijnej wieży, która budowana była przez ludzi w celu jednoczenia się. Było to jednak złamanie boskiego planu i wtedy to nastąpiło pomieszanie języków. Artysta ostrzegał przed zarozumiałością i głupotą.

Jednym z najznakomitszych dzieł, jakie udało się zrealizować jest bezsprzecznie sześć obrazów "Kalendarza". Przedstawia on dość trudno uchwytną przyrodę oraz specyficzną dla każdej pory roku atmosferę.

Ten znakomity mistrz zmarł w wieku 41 lat w 5 września 1569 roku w Brukseli. Został on uznany za znakomitego konesera, który w swoim pracach zawarł "więcej myśli niż malarskiego rzemiosła".