Sandro Botticelli, to oczywiście wspaniały malarz odrodzenia. Jego prace były z pewnością inspirowane dużymi kontaktami z humanistami.

Sandro Botticelli urodził się 1 marca 1445 roku. Właściwie, to nazywa się Alessandro di Mariano Filipepi. Pochodzi z Florencji i był synem grabarza. Dlaczego więc z Allessanndra di Mariano Filipepi powstało Sandro Botticelli? Wiadome jest, że Sandro to skrócone imię Alessandro. Natomiast Botticelli oznacza "beczułka". Artysta wcale nie był gruby jednak przydomek pochodzi z czasów, kiedy to malarz mieszkał z otyłym bratem. Przydomek od tego czasu istniał w każdym nazwisku rodziny Filipepi.

Kiedy Sandro stał się już dorosły rozpoczął nauki u swojego drugiego brata - złotnika. W wieku 20 lat, czyli w roku 1465 Botticelli wykonywał dwuletnie nauki u przyjaciela Fra Filippo Lippi'ego. Przypuszcza się, że później pracował w pracowni Andrei del Verrocchio. Już w weku 25 lat Sandro był gotowy do założenia własnej pracowni. Naukę odbywał w niej syn jego dawnego nauczyciela Lippi'ego.

Botticelli szukał długi czas inspiracji. Znalazł ją w kręgach Medyceuszy. Był małym ściągaczem i wzorował się na pracach swoich wcześniejszych nauczycieli, jednak w swoich obrazach zastosował mocniejsze kolory. Najczęściej jego sztuka przedstawiała wyższą warstwę społeczną Florencji, portrety kobiet i mężczyzn.

Pierwszą pracą wykonaną przez Sandra to "Święty Sebastian" ukończony w 1474 roku. Obecnie znajduje się w Berlinie. Zamówienie to zostało wykonane dla kościoła S. Maria Maggiore we Florencji. Obrazem, który przyniósł mu sławę był stworzony w 1477 "Alergia Wiosny". Jednak najznamienitszym dziełem jakie stworzył Botticelli uważa się "Narodziny Wenus". Obraz znajduje się w Uffizi we Florencji. Przyjrzyjmy się bliżej temu dziełu. Tematem pracy są mityczne narodziny bogini piękna Wenus. W centralnym miejscu znajduje się naga kobieta, która stoi w muszli dryfującej na morzu. W lewej części obrazu widzimy Zefir, który trzyma w ramionach swoją małżonkę Chloris. Rozsypuje ona róże, a Zefir kieruje muszę ku brzegowi. Na lądzie z prawej strony czeka bogini pór roku Hora. Trzyma w rękach czerwony płaszcz, za nią widać pomarańczowy gaj. Niby nic niezwykłego, a jednak olśniewająco doskonałe.

Wspaniały artysta, który swoimi dziełami zadziwił świat zmarł 17 maja 1510 we Florencji w wieku 65 lat.